توی سال انسجام خوردیم اتهام
آخه دارید از کی میگیرید انتقام
دنیا داره به سرعت پیش میره
اما تو تو فکر اینی کار من چیش گیره
هی نگام کنی، بگی این چه وعضشه
اینو می چسبونی روی خط کشت
بد اینه خوب اینه راست اینه دروغ اینه
اینو بگو اونو نگو اینو بپوش اونو نپوش
از دید شما تحجر ارزشه
 قرار هم نیست که شما به ما به بگید
ارزش چیه توی ایران زمین

ای جوونای دوره ی استبداد
آخه تا کی می خواید  صداتون در نیاد
دیگه دست شماست قدرت و اتحاد
من توی باد آزادی رو می زنم داد
حدرو بشکنید و تسلیم نشید
به جای نفاق پشت هم باشید

این روزا جوون عاجز و محکومه
افکار عمومی قفل و مسمومه
همه گیجن، چی داره سرشون میاد
از این همه خفقان بدشون میاد
دخترا تو کفنن، پسرا توی قبر
اینه آخر عاقبت و نتیجه ی جبر

ای جوونای دوره ی استبداد
آخه تا کی می خواید  صداتون در نیاد
دیگه دست شماست قدرت و اتحاد
من توی باد آزادی رو می زنم داد
حدرو بشکنید و تسلیم نشید
به جای نفاق پشت هم باشید

اینجا هیچ چی آخه سر جاش نیست
وضع خیلی بده بحث چپ و راست نیست
اینجا یکی نون شب نداره
فکر میکنم خدا سر به سرم میزاره
حالا تیم میشه کار هرکی هرکی
مدعی شدن آقایون که هرکی
لباسش ال به شه قیافش جیم بل
بگیرش ببرش نشو ازش غافل
آخه بابا جون مملکتو آب برد
جوون یا فراری شد یا تو خودش مرد
همه مردن ولی کسی زاییده نشد
اصالت رو گرفتن کمی فایده نشد

ای جوونای دوره ی استبداد
آخه تا کی می خواید  صداتون در نیاد
دیگه دست شماست قدرت و اتحاد
من توی باد آزادی رو می زنم داد
حدرو بشکنید و تسلیم نشید
به جای نفاق پشت هم باشید

قصه اصلا این نیست، بیدار شو
این فقط یه لالاییه که میگه خواب شو
پشت پرده بسه، این یه داستان دیگست
حالا بعدا میفهمی که من راست میگم
توی بازی شطرنج سربازیم
آقایون تو بازیتون مارو جلو نندازید
تا بشیم قربانی و سپر بلاتون
بیشتر بشه پولتون، راحت تر جاتون
دست از سر جوونا بردارید و برید
اگه جواب حرفامو دارید خوب بگید

ای جوونای دوره ی استبداد
آخه تا کی می خواید  صداتون در نیاد
دیگه دست شماست قدرت و اتحاد
من توی باد آزادی رو می زنم داد
حدرو بشکنید و تسلیم نشید
به جای نفاق پشت هم باشید

امان از رخوتی که بر دلها نشسته. کجاست بازوان پرتوان ؟ قلب دلیر را چه شد ؟ این نسل تسلیم را شورش از کجا آغاز باید کرد ؟ این پوستین مرا سخت تنگ است، و بس عریان...
جهان نو شد. بیدار شد طبیعت و رخوت شکست. از فراز شکوهناک کوهسار اندیشه ام، روی در باد و رخ در آسمان، نو میشوم و پوستین خویش می درم. منم آرش، منم کاوه. منم فرزند زرتشت. بتاز ای اسب سرکش، پای در رکابت دارم و چنگ بر یالت. بتاز ...