|
یکشنبه 1386/05/07 |
|
|
وقتی نیچه گریست : رمانی درباره ی وسواس / اروین یالوم؛ برگردان سپیده حبیب – تهران: کاروان، 1384. نویسنده و مترجم هر دو روانشناس اند و این را میتوان نخستین حسن کتاب دانست. نویسنده از کودکی شرح حال بزرگان بسیاری را مطالعه کرده و این آشنایی باعث شده داستان راحت تر بر دل و ذهن بنشیند. کتاب، داستانی خیالی از ملاقات نیچه با دکتر بروئر، پزشک پر آوازه و چیره دستی است که سعی دارد ضمن درمان میگرن نیچه به او از نظر روانی کمک کند. این در حالیست که نیچه هر کمک آشکاری را سریعا رد میکند. در حاشیه داستان بیمار سابق دکتر بروئر به نام "آنا" روی زندگی شخصی این پزشک تاثیر گزاشته و به نوعی خود وی را بیمار کرده است که نیچه در نقشی جدید به درمان پزشک خود می پردازد. زیگموند فروید نیز از شخصیت های داستان است که به عنوان دانشجو و دوست دکتر بروئر در جریان ماجرا قرار میگیرد. این کتاب به گفته ی خود نویسنده یک «رمان آموزشی» است. و به راستی که جز این نیست. من در کنار لذتی که از تجسم زندگی خصوصی نیچه بردم نا خود آگاه در یک کلاس روانشناسی سودمند قرار گرفتم. نه من رمان-خوان هستم و نه این کتاب شاهکار. ولی از خواندنش لذت بردم. |
|

