|
یکشنبه 1386/09/11 |
|
|
محتوا، معنا؛ در این مورد باید بیشتر اندیشید. البته ابتدا باید
اندیشیدن آموخت. اگر آموختن بدانیم ! به نظرم همه ما به هزار و یک دلیل کم و بیش
دچار فقر معناییم. اما در این میان، در بین این جمع ِ باری به هر جهت زندگان، گروهی
مفتخرانه یک گام بلند به عقب پسرفت کرده اند. سعادتی آزار دهنده است آشنایی و
مصاحبت با ایشان. منظورم طبل صفتان است و ورم کرده گان. کلمات ابزار انتقال
مفاهیمند، اما این هرزه گان واژه نشخوار می کنند. تصور کنید یکی از این حضرات در
حالی که در انتخاب کلمات و جملات دقت بسیار دارد، درست روبرویتان نشسته و چیزی
شبیه به این سرهم می کند : "بشر به دو دسته تقسیم می شود. گروهی دسته ی اول و گروهی دسته ی
دوم. انسان می تواند کارهای آسان را به راحتی انجام دهد و این وجه تشابه انسان
هاست. همانطور که بیماری برای سلامتی مضر است ... " من در چنین شرایطی قرار گرفته ام، و در آن لحظات دشوار به این می
اندیشیدم که اگر کسی بخشی از اموال مرا قصب یا زائل کند بی گمان از حق خویش نخواهم
گذشت. پس چگونه در برابر یغمای عمر، لبخند تحویل دهم؟ این چیزی آزار دهنده است. |
|

